BABA ALLAH'A EMANET OL

Mislina'nın harika babası sen bu satırları okurken biz çok çok uzaklarda olacagız. .
Evet gitiyoruz.
Badiler, tulumlar, hırkalar,yelekler, ağız silme bezleri, şapkalar, mama şişeleri aman ilaçlar unutmayalım... derken sevgili mislinam'ın eşyalarından bavulda bana yer kalmadı. Küçük bir bebeğin bu kadar eşyası olurmu ? havalarındaki görevliler inanmazlar ki.. Hayatımda ilk defa bu kadar az eşya ile bu kadar uzun bir tatile senin için çıkıyorum.
Evet ilk kez kızımla maceralı bir tatile çıkıyoruz. Benim kadar gezmeyi şimdiden çok seven kızım.Arabaya oturduktan sonra sesi asla çıkmayan bizi unutup yolu takip eden zeki, uslu kızım..Şahane uzun uzun bir tatil yapacağız Ege'nin ışıl ışıl sularına Mislina'nın pamuk ayakları değecek. ilk kez Bogaz Köprüsünden geçecek ilk kez annesinin evini görecek ilk kez Beşiktaş'ın muhteşem havasını koklayacak, balık pazarından geçecek. Beyog'lunda tur atarken o kadar kalabalıktan korkacak yada tatlı kahkahalarını atacak gece deniz kokusunu çekecek içine....Sonra Egenin en güzel şehrine akacagız.. Deniz olmayan bir şehirden denizli şehirlerde kızım tatil yapacak...
ilk kez dayılarını teyzesini görecek............
Hep en güzel şeyleri senin için ilk kez gibi yapacagız...Hepsinden tat alacak keyiflenecegiz...Taki o aklımıza gelene kadar sonra içimiz hüzünlenecek gözlerimiz dolacak yanımızda olsadı diyecegiz. Bizi özledimiştir şimdi diyip daha çok hüzünlenecegiz..
Babandan ilk kez bu kadar uzun ayrılacaksın.. Hadi söyle baba Allah'a emanet ol diye.. Ben söyleyeyim senin yerine ayrılırken Allaha emanet edip gidelim bugun...

BEN ANNE MİYİM?

İki ayımızı doldurduk.
17/07/2007 veeee Mislina'm 2.ayını doldurdu. Bende 2 aylık bir anne oldum.Oldum mu? Halen anne olduğumu hissetmiyorum ya..
Bana verilen armağanım sen. Sana bakınca içim sevinçle doluyor. Bunları yazarken bile gözlerim doluyor.Sana birşey olacak diye aklım çıkıyor.Bu duygular annelikse anneyim o zaman ben. Senin gibi mükemmel bir bebeğin hemde annesiyim.
Annelik biraz hastalıklı bir duygu.İnsan panikliyor.Sürekli bebeğini korumak iç güdüsü oluyor. Öperken kucagındaken bile doyamıyor özlüyorsun Herhalin bana güzel özel geliyor.Bencil oluyorum her şeyin en iyisi senin olsun istiyorum.
Dünyada ki ilk gecen de uyutmaya bile korktum seni acaba nefesini doğru alabilecekmisin diye. Bütün ağrılarıma yorgunluğuma rağmen o andan itibaren önceliğimin sen oldun. Ağladığın da panikledik, telaşlandık, korktuk..
iki ay geçmesine rağmen su an bile sen yatağında uyurken sürekli yanına gelip kontrol etme ihtiyacı duyuyorum. bunları annelikten yapıyorsam tamam bu annelik değilse ben o zaman kendimi sende kaybetim.
sırt üstü yatırsam acaba kusarda nefes alamazmı diye korkuyorum yüzüstü yatırdığımda ya başını çeviremezsin de nefes alamazsın diye korkuyorum.
Sanırım annelik senin gibi kıymetli bir varlığa duyulan büyük bir sevgiyi büyük bir endişe ile birlikte benliğinde taşımak zorunda kalmak.

KUCAĞIMDA BİR MELEK VAR

Sabahın ilk saatleri seni kucaklıyorum .Yine mutlu uyanmışsın tatlı tatlı gülüyorsun.Yumuk yumuk gözlerini açmaya calışıyorsun.Yanakların pembeleşmiş yüzünü yastığına sürmekten.Eğilip 'günaydın tatlım' diye kulagına fısıldıyorum karşılık olarak bana kıkırdıyorsun. kokladıgım hiç bir kokuya benzemeyen hiç bir koku ile mukayese edilmeyen muhteşem kokunu içime çekiyorum.Ruhum aydınlanıyor. Öpüyorum gülümsüyorsun Akıl almaz güzeliktesin.Her an gördügü bir şeye insan inanmayarak bakarmı ben seni görünce ilk kez görüyor gibi bakıyorum ve hep heycanlanıyorum.İmkansız bir şeye bakıyorum bir mucizeye bakıyorum.Bu mucizenin yaratılmasında seçilmiş kişi olmaktan kendimle sayende gurur duyuyorum.....SENİ ÇOK SEVİYORUM...